Weer trots op Aalten
Beste Aaltenaren,
Als Achterhoekse schrijf ik deze brief. Ik ben opgegroeid in Winterswijk. Toen ik al "uit huis" was, verhuisden mijn ouders en zus naar Aalten en sindsdien kom ik daar regelmatig en voel me behalve Amsterdamse, ook een Aaltense.
Ik was altijd trots op Aalten vanwege de grote rol die Aalten speelde in het verzet in de oorlog en omdat er zoveel mensen konden onderduiken in Aalten en omstreken.
Trots op het Nationaal Onderduikmuseum in Aalten waar de oorlog zo invoelbaar wordt gemaakt. En waar ook altijd een link gelegd wordt naar de tegenwoordige tijd: naar wat er nu speelt met mensen die nu op de vlucht zijn vanwege oorlog en geweld.
Daarom was ik teleurgesteld toen er protesten kwamen tegen een mogelijk AZC in Aalten. Maar ontzettend blij en trots toen ik hoorde dat Aalten op het journaal was met mensen die pleiten voor een AZC in Aalten. En de volgende ochtend hoorde ik het nog twee keer op het nieuws op de radio.
Zeg nu niet: zij heeft als Amsterdamse makkelijk praten: sinds juni 2022 vang ik vluchtelingen op uit Oekraïne in mijn kleine woning in Amsterdam. Op het moment wonen twee mensen uit Oekraïne bij mij in huis. Het is een verrijking van mijn leven en ik heb er een aantal goede Oekraïense vrienden door gekregen.
Als ik in Aalten ben (en daar ben ik elke twee weken), wil ik graag meewerken aan hulp bij het eventueel opzetten van een AZC.
Day Krajenbrink, Amsterdam