Don’t Look Back - Boston (1978)
Het zwarte gat
Twee jaar geleden refereerde ik in Muzikaal Voetnootje #24 aan mijn burn-out in 2016. Door 'I'm Still Standing' van Elton John te gebruiken, gaf ik aan dat ik weer overeind stond, en dat is nog steeds het geval! Hoe kom je in een situatie terecht die anderen vaak al van ver aan zien komen, maar waar je zelf blind voor bent? Als ik naar mijn eigen 'ineenstorting' kijk, kwam het voornamelijk door het ritme waarin ik zat. Tijdens mijn studie in 2011 had ik de lat, onbewust, op 110% gelegd en dat verwachtte ik bij echt alles wat ik deed. Dat ik dit vijf jaar heb volgehouden, is eigenlijk een wonder. Het zwarte gat was dan ook onvermijdelijk.
Tijdens de vakantie in 2016 ging het licht uit, letterlijk. Emoties namen de overhand, angst voor de toekomst, maar vooral de vraag of ik wel verder wilde, en op welke wijze. Dieptepunten volgden, maar uiteindelijk ook, gelukkig maar, de wens er bovenop te komen. Van mijn therapeute moest ik regelmatig in de spiegel kijken en ik werd niet vrolijk van de man die ik daar zag. Toch was het noodzakelijk, want ik wilde veranderen…en dat is gelukt. Tegenwoordig is 90% ook goed en als ik onverhoopt toch te veel hooi op de vork neem, krijg ik een duidelijk signaal dat ik moet minderen, en daar moet ik dan ook naar luisteren.
Wat ik ook geleerd heb is om vooruit te kijken en daarbij de ervaringen uit het verleden goed te gebruiken. De Amerikaanse rockband Boston bracht in 1978 de single 'Don't Look Back' uit, 'Kijk Niet Terug'. De tekst is positief, 'The Sun Is Shinin'...The Clouds Are Breakin'. 'It's Been Too Long Since I Felt This Way', het is lang geleden dat ik mij zo goed voelde. In die donkere periode was het licht te ver weg en de uitweg niet zichtbaar. Dat het aan mijzelf lag, zag ik op dat moment niet, 'It Took So Long Just To Realize'. Nu ken ik mijzelf beter, 'Now I See What I Am', en kan ik een mindere periode omdraaien, 'I'll Turn It Around'.
Tegenwoordig kijk ik vooruit. Minder kritisch zijn, 'I Can Tell There's No More Time Left To Criticize', het perfectionisme is voor een deel weg en ik herken mijn eigen valkuilen, 'I've Seen What I Could Not Recognize'. Het negatieve is niet meer leidend, 'Everything In My Life Was Leading Me On'. 'Don't Look Back', maar leer van de 'fouten' uit het verleden en doe een stapje terug als je lijf en hoofd daarom vraagt.