Eerste keer Zwarte Cross een overweldigende ervaring die naar meer smaakt
CultuurLICHTENVOORDE – Het gebeurt niet vaak dat iemand op 53-jarige leeftijd ergens zijn of haar debuut maakt, maar deze zaterdag geldt dit voor mij op de Zwarte Cross. Onderweg krijg ik op mijn telefoon de melding dat Kate Bush (coverband) op het punt van beginnen staat in de Undercovertent. Dit optreden had ik graag gezien, maar als ik eindelijk voet op Zwarte Cross-bodem zet, is ‘Kate’ al klaar.
Door Rudi Hofman
Waar in hemelsnaam te beginnen? Die vraag spookt door mijn hoofd als ik vol verbazing uitkijk over het immense terrein van de Zwarte Cross. Ik besluit mijn rondgang te beginnen bij de crossbaan. Daarvoor zie ik hoe een rondrijdende mannelijke non met een piano onder anderen een meisje op een terras vermaakt met heftige gebaren, gekke bekken en opzwepende muziek.
Nondeju wat is de crossbaan groot en wat staat er zo vroeg in de middag al ontzettend veel volk toe te kijken. Bezig is de eerste manche van de 250 cc-motoren. Die duurt 25 minuten en één ronde en biedt op het volgens de nauwelijks verstaanbare omroeper zware zand volop spektakel.
Positieve energie
Na een lekker maar prijzig (9,30 euro) broodje rundburger, loop ik richting het festivalterrein. In de Roadhouse spelen de Drentse punkers van Skroetbalg. De positieve energie die de band uitstraalt, slaat over op het publiek en kan ook mij bekoren.
Meedeinen
Positieve energie, maar dan van de lome soort, hangt er ook op de Reggaeweide. Het mooiste beeld hier is dat van drie kameraden van middelbare leeftijd die in een roestige boot hun hoofden ritmisch laten meedeinen op de relaxte klanken van de reggaeband.
Op het hoofdpodium mag Flemming vandaag de aftrap verzorgen. Deze Nederlandse act heeft al de nodige hits op zak en pakt het publiek vakkundig in met hun ongevaarlijk maar geraffineerd in elkaar stekende liedjes. Tientallen kinderen genieten op schouders en honderden (jong)volwassenen zingen alles woord voor woord mee.
Veelzijdig
In de eerste uren heb ik al punk, reggae en Nederlandstalige muziek gehoord. Dit zegt veel over de veelzijdigheid van het muzikale programma. Maar de Zwarte Cross is op alle vlakken veelzijdig en werkelijk van alle markten thuis. Zo is er bijvoorbeeld ook ruimte voor theater, cabaret en populaire wetenschap.
Het is ongelooflijk wat de organisatie allemaal voor fraais aan podia, tenten, (kermis)attracties heeft neergezet. De overtreffende trap van fraai is het Stadsplein. Wie de poort binnenstapt, weet niet wat-ie ziet. Je treft hier onder meer een tattoostore, kapsalon, open podium, gaycafé De Kast en Café Harder aan; laatstgenoemde doet zijn naam alle eer aan, want wat gaat het er hier heerlijk stevig aan toe.
Aantrekkelijk
Al struinend over het immense terrein valt mij op hoe goed alles commercieel in elkaar steekt. De Zwarte Cross-merchandise wordt zeer opvallend en aantrekkelijk gepresenteerd en waar je ook kijkt, kun je je munten spenderen aan de meest uiteenlopende etenswaren: van spareribs tot nacho’s en van pannenkoeken tot oosterse gerechten.
Spektakel is er in overvloed. Op de crossbaan natuurlijk, maar wie wil kan op een kleinere baan zelf ook crossen. Begin van de avond pak ik nog mooi een demonstratie van hoog door de lucht vliegende en gevaarlijke capriolen uithalende fietscrossers mee.
Spontane feestjes
Inmiddels schemert het en zorgt verlichting van onder meer de kermisattracties voor nog meer sfeer. Het is ook veel drukker dan overdag. Voor de meest spontane feestjes zorgen dweilorkesten die je overal kunt tegenkomen.
Een spontaan feestje op de Zwarte Cross met een dweilorkest. Foto: Rudi Hofman
Nou, mijn eerste Zwarte Cross-ervaring zit er op. Ik heb ervan genoten en verheug me enorm op de zondag. Dan ben ik vrij en sta ik mezelf toe wél het avondprogramma mee te pakken.
PS: nog een kritisch nootje: waarom moeten festivalgangers zich na een toiletbezoek één voor één door een stalen draaideur proppen?