Aaltense Peddelaar fietst naar Griekenland

AALTEN – Toon Bennink werd 16 jaar geleden lid van wielersportvereniging De Peddelaars, brengt het grootste deel van het jaar fietsend door, fietste al eerder met zijn vrouw naar Rome en terug en is in april begonnen aan zijn ultieme fietsdroom: op de fiets naar Griekenland en terug. Heen door Italië en terug via de Balkan. Dit keer solo welteverstaan!

Door Ayla Bennink (trotse dochter)

De Peddelaars: een sociaal gebeuren
Toon heeft altijd graag gefietst. Met vrienden, buurmannen of lekker alleen. “Ik wilde al veel langer lid worden van De Peddelaars, maar werkte vaak weekenden dus ik had geen tijd voor. Rond mijn 50e ben ik lid geworden van de club. Dat vond ik in het begin best spannend. Ik was al wat ouder en vroeg me af of ik dan wel met die snelle jongens mee kon komen, maar na een paar maanden vond ik het zo leuk. Ik ben elke week present: op de zaterdag, en ook vaak op de dinsdag- en donderdagavond in de zomer. Ik fiets vaak met dezelfde mensen van de A- of B-groep. We hebben hele leuke gespreken onderweg, en ik hou van mensen leren kennen. Het voordeel van de club is voor mij ook het feit dat het zo ongedwongen is. Het is geen verplichte teamsport want je moet niets. Als je zin en tijd hebt kun je meegaan, en dan is er altijd wel iemand die een mooie route bedacht heeft. Nu ik 63 ben ga ik ook wel eens met de ‘masters’ mee. Dat zijn oudere gepensioneerde wielrenners die onderweg ook even stoppen voor een gebakje. Hartstikke gezellig!”

De fietsdroom van Toon
“Ik ben echt van de natuur en het buiten zijn. Ik wandel ook graag, maar met wandelen kom je niet zo ver. Ik fiets bijvoorbeeld graag een rondje Nijmegen van 140 kilometer langs het water. Prachtig! De droom om in mijn eentje naar Griekenland te fietsen is eigenlijk al ontstaan toen mijn kinderen nog klein waren, ruim 25 jaar geleden. De eerste paar jaar gingen we niet op vakantie, want dat was lastig met kleine kinderen. Ik werkte veel en wilde er toch graag op uit. Toen heb ik op de mountainbike een rondje Nederland gefietst: 1.000 kilometer in vijf dagen. Eenmaal thuis was ik helemaal kapot, maar ik vond het achteraf zo leuk dat ik toen al heb gezegd: ‘Voor z’n 65e gaat vaders nog een keer naar Griekenland fietsen’. Dat is altijd in mijn hoofd blijven hangen, en als je iets wilt dan moet je het gewoon doen”, aldus Toon, vanaf zijn campingplaats in het Griekse Syvota. Hij heeft het gehaald! Nu nog terug… 

Hoogtepunten
Vraag je Toon naar het hoogtepunt van zijn reis tot nu toe, dan kan hij bijna niet kiezen. “Toen ik in Italië van Bolzano naar Trente ging, heb ik de Via Claudia Augusta gefietst. Dit is een van de mooiste fietsroutes van Europa. Bijna 400 kilometer fietspad over voormalige spoorlijntjes. Zo geweldig mooi!” Ook van het contact met lokale bewoners en andere reizigers wordt Toon erg blij: “Soms ben ik mijn tent aan het opbouwen en dan staan er al mensen om me heen met een bord spaghetti of de vraag of ik iets kom drinken. Ook kan ik vaak spontaan een stuk meefietsen met andere wielrenners. Als je met z’n tweeën bent heb je dat niet zo snel. Ik heb ook afgelopen week een hele avond samen gezeten en tips uitgewisseld met een jongen uit Maastricht die ook naar Griekenland is gefietst. We voerden een mooi gesprek over hoe de wereld als je thuis naar het journaal kijkt zo verrot lijkt te zijn. Als je solo op fietsvakantie gaat kom je erachter dat het grootse deel van de mensen heel lief, aardig en behulpzaam is. Je vult ergens je bidon en zit vervolgens op een stoel met een verse salade en mensen die vragen of je ook nog een broodje wilt.”

De verdwenen hamer
Toon heeft hilarische dingen meegemaakt en hij loopt inmiddels over van de anekdotes. “Ik had een lichtgewicht hamer mee, die ik vijf jaar geleden voor een andere fietsvakantie zelf heb gemaakt. Toen ik aan het eten was bij de tent, ging een hond er bijna met mijn broodje vandoor. Ik heb hem weggejaagd, om er de volgende ochtend achter te komen dat diezelfde hond mijn hamer had meegenomen. De eigenaresse van de camping sprak geen Engels, dus ik heb in mijn beste Italiaans (dankzij Google Translate) verteld dat haar hond mijn hamer heeft meegenomen, en of ze mij kon wijzen waar zijn nest is. De eigenaresse zei verbaasd: ‘Ik heb helemaal geen hond!’ Uiteindelijk bleek de hond van een lokale bewoonster tegenover de camping te zijn. Daar kwam ik, inmiddels met drie man sterk, vragen waar het nest van de hond was. De overbuurvrouw kwam in haar pyjama naar beneden en vertelde dat de hond alles wat hij vindt in het weiland verstopt. Dus daar stonden we… met vier mensen waarvan één buurvrouw in pyjama mijn hamer te zoeken. Helaas lag er van alles: lege flessen, bloempotten, maar geen hamer.” Lachend: “Sindsdien sta ik met een steen mijn haringen de grond in te slaan.”

Maar ook dieptepunten
“Soms is het ook gigantisch afzien”, vertelt Toon. “Ik ben in 2,5 week in Griekenland aangekomen. Niet omdat dat de planning was, maar omdat het weer ondanks goede voorspellingen heel slecht is geweest. Ik heb in de eerste week in mijn tentje gelegen met een bevroren bidon water naast me omdat het buiten vroor. Ik had dus niet veel keus dan gewoon doorfietsen om warm te blijven, want anders was ik onderkoeld geraakt.” Waarom Toon dan geen warm hotel boekt? “Als ik met de tent ga, dan ga ik met de tent!” Een ander uitdagend moment was een dag waarop Toon 200 kilometer heeft gefietst: “Ik fietste in Italië door een stuk van 150 kilometer lang vol afgebrande huizen, vuilnis en criminaliteit. Het was armoedig, desolaat en smerig. Ik werd er gevolgd door auto’s met mensen die uit het raam gingen hangen en dingen naar me riepen. Daar heb ik me wel onveilig gevoeld. Op die dag ben ik op mijn tandvlees door blijven fietsen tot ik weer in de bewoonde wereld kwam. Daar heb ik met behulp van een mevrouw een camping gevonden waar ik veilig kon overnachten. En als ik dan aan het eind van de dag een biertje drink met een campinggenoot ben ik heel gelukkig dat de dag zo afloopt, en dan is alles weer goed.”

Bezinning
De reis heeft Toon nu al een hele hoop herinneringen, verhalen en inzichten opgeleverd. “Het is heel goed om eens te bezinnen en je te realiseren hoe goed je het thuis hebt, en hoe normaal je dat eigenlijk vindt. Ik heb thuis een vrouw, kinderen en kleinkinderen en dat lijkt allemaal heel gewoon. Je merkt pas dat je ze mist als je alleen weg bent. Ik ben me daar echt goed bewust van geworden tijdens deze reis. Om die reden zou ik het ook iedereen aanraden om eens alleen op fiets- of voetvakantie te gaan: bezinning.”