Ook in Amsterdam wordt Aaltense muur niet gesloopt

AALTEN - ‘We zijn hier in de Achterhoek nog steeds (te) bescheiden. Wat van ver komt is lekker denken we vaak. Pessimisme maakt nu plaats voor optimisme’ schreef Raymond Willemsen in zijn column in de Gelderlander. Met die woorden in hun achterhoofd trokken de Rood-Witten van AZSV naar Amsterdam. 

Met de ruime overwinning op SDVB en een degelijke overwinning tegen de Graafschap O21 op zak werd als eerste obstakel de traditionele file op de A12 genomen. Aangekomen bij het immense Amsterdamse sportpark Middenmeer werden eerst de benen gestrekt door bijna een kilometer naar de poort van WV-HEDW te wandelen. De voorzitter verontschuldigde zich met de woorden dat Groen-Links het liefst heeft dat iedereen met de fiets komt en het autogebruik ontmoedigd en voor bussen parkeren onmogelijk maakt.

De velden op het sportpark zijn er zo overvol dat er minder tijd was voor een ruime warming-up. Toch weerhield dat de Rood-Witten het er niet van om voortvarend te beginnen.

Al in de achtste minuut kreeg Niek te Veluwe een uitgelezen kans om de score te openen. De weer hardwerkende middenvelder schoot net naast. In de veertiende minuut leverde Ferran Mombarg een voorzet af die door de Amsterdamse keeper leek te worden onderschept, hij kreeg de bal niet onder controle en Joost Rasing was er als de kippen bij om de 0-1 op het scorebord te zetten. 

Over en weer werden speldenprikken uitgedeeld maar zowel de verdediging van AZSV als de boomlange verdedigers van de Amsterdammers lieten weinig meer toe. De wedstrijd had geen hoge amusementswaarde. 

De tweede helft was een kopie van de eerste helft met als enige verschil dat er nu geen doelpunt viel. AZSV maakte regelmatig gebruik van de ontstane ruimtes maar steeds was de eindpass verkeerd. Tien minuten voor het einde keerde de keeper van de Amsterdammers een pegel van Quinn Vervelde. In de blessuretijd was het billenknijpen voor AZSV. Alles wat Blauw -Wit was verzamelde zich in het strafschop van AZSV inclusief de keeper. Maar Tom en zijn maten hielden de muur overeind en anders was er altijd nog Guus Vaags die het laatste gaatje dichtte. 

Opstelling: Guus Vaags, Michael Vaags (46 Yordi Orriëns), Tom te Veluwe, Ferran Mombarg, Niek te Veluwe, Freek Mulder, Max Rensink (74 Nick van Breugel), Joost Rasing (80 Orveo Ubbergen), Bram Rensing (66 Sebastian Navis), Rik van de Eerden, Chris Verheul (74 Quinn Vervelde).