‘Kleuters blijven altijd dezelfde!’

Paulien Peulers neemt afscheid na 43,5 jaar onderwijs

Door Jos Wessels

BREDEVOORT - ‘Zijn de kleuters anders dan 43,5 jaar geleden toen jij begon?’ vraag ik aan Paulien Peulers. Het antwoord is beslist: “Nee, kleuters blijven dezelfde: spontaan, recht voor de raap, leergierig en speels. Het zijn de omstandigheden rond het kind die zijn veranderd.” Op 18 december neemt juf Paulien met een receptie afscheid van de Sint Jozefschool na ruim 43 jaar voor de klas. Tijd voor een gesprek.

Uw correspondent en Paulien zijn in het verleden een aantal jaren collega’s geweest, op de Ludger- en Sint Jozefschool. Daardoor een extra geanimeerd gesprek met veel herkenning over en weer.
Paulien werd in 1959 in Aalten geboren en ging als kind naar de oude Sint Jozef aan de Dijkstraat. Zij zat onder meer in de klas bij meester Rinus Wagener en meester Schilderman. Na de middelbare school stond zij voor de keuze. De verpleging in het ziekenhuis trok, maar ook het werken met jonge kinderen. Omdat zij nog te jong was voor de verpleegopleiding volgde zij op advies eerst de KLOS, de opleiding tot kleuterleidster. Toen zij in 1979 afgestudeerd was, was er veel werkeloosheid in het onderwijs. Paulien solliciteerde overal op. Een brief ging zelfs naar de Internationale School in Teheran in Iran. Ondertussen deed zij vrijwilligerswerk op de nabijgelegen RK kleuterschool Willebrordhof. Maar onverwacht kreeg zij in één week twee banen aangeboden. De verpleegopleiding in het ziekenhuis of kleuterleidster op de Willebrordhof. Na enig aarzelen koos zij toch voor het kleuteronderwijs. Dit heeft haar leven bepaald.

Op de Willebrordhof
Op de kleuterschool aan de Willebrordstraat had Paulien een heerlijke tijd. Zij werkte met hoofdleidster Marlies Hüdepohl en collega Gonny Rosendaal. Juffrouw Gonny is helaas vroeg overleden. “Aan de Willebrodstraat hadden we een heerlijke tijd. We hadden een ruim en licht gebouw, een grote speelplaats en werkten volgens de principes van het kleuteronderwijs. Het was kleinschalig en de sfeer was relaxt.”
Maar de landelijke overheid had verordonneerd om lagere school en kleuterschool samen te voegen tot een basisschool. Paulien volgde de applicatiecursus en andere relevante opleidingen om bevoegd te zijn voor alle klassen. De kleuterschool zou opgedeeld worden tussen de twee katholieke basisscholen Sint Jozefschool en de Ludgerschool. De Willebrordhof is nu een zorgcentrum geworden. De gemeente moest eerst nog de gebouwen aanpassen, maar rond 1988 was het zover. In een feestelijke optocht verlieten de kleuters de Willebrordhof. Bij het toenmalige politiebureau aan de Polstraat sloeg juf Marlies rechtsaf en Paulien met de kinderen linksaf. “Dat was een scheur in mijn hart.”
Op de Sint Jozefschool kreeg Paulien groep 1-2. De kinderen gingen later naar juf Tiny, juf Ria, meester Ronny, meester Laurens, meester Henk en in groep 8 directeur Jan Hofman. “Ik kreeg van Jan Hofman veel vrijheid. Ik vond het heerlijk om projecten en werkjes voor te bereiden. Ik zat geregeld ’s avonds en in het weekend op school maar dat vond ik niet erg.”
Paulien gaf incidenteel ook les in groep 3 en 4. In 1997 werden Sint Jozef- en Ludgerschool weer verenigd tot een basisschool: de Sint Jozefschool.

AZC-school
Op een bepaald moment kwam er op het asielzoekerscentrum in Barlo een basisschool onder auspiciën van het RK onderwijs. Paulien ging er werken in de onderbouw, met Moniek Ebbers in de bovenbouw en Joke Boom als assistent. “Het was een heerlijke tijd. Een kleine groep maar zeer divers van leeftijd en niveau. De kinderen waren zeer leergierig en je zag flinke vooruitgang. De kinderen konden zich heerlijk uitleven op de grote speelplaats aan de rand van de weilanden.”

Pensioen
Op woensdag 18 december neemt Paulien Peulers afscheid. Van 15.00 tot 16.00 uur is er een receptie op de school en daarbij is iedereen welkom: oud-leerlingen en ouders. En daarna? “Even geen verplichtingen”, zegt Paulien. “Ik heb veel hobby’s. Ik houd van kunst en cultuur. Ik wandel graag en werk in de tuin. Eindelijk ook eens tijd om een flink boek uit te lezen. En in maart hoop ik met dochter Dana en vrienden een grote reis te maken naar Sri Lanka. En verder? Ik houd ook van toneelspelen, met name komische rollen. Cliniclown lijkt mij ook wel wat. En dan optreden op de kinderafdeling van het ziekenhuis. Zo blijft het ziekenhuis dus toch nog trekken...”