Foto:

Column Herlinda: De vrouw en haar fiets

  Column

Een paar jaar geleden gaf ik mijn man de theatervoorstelling 'De man en zijn fiets' na het gelijknamige boek van Wilfried de Jong, cadeau. Ik fietste toen nog niet. Ik ging geheel blanco mee naar het theater. Ik had het natuurlijk kunnen bedenken, de titel van de voorstelling zei het al, want ja hoor, een overdosis aan mannen stond die avond bij theater Luxor. Voor het eerst in mijn leven kon ik voor de voorstelling linea recta doorlopen naar het damestoilet.

Wilfried de Jong kan heerlijk vertellen en daarom hield ik mijn hoofd er wel bij. Qua inhoud zei het me niet zoveel. Het ging over allerlei Rondes, namen van wielrenners, onderdelen van de fiets. Geen idee waar het over ging. Totdat hij zijn fiets in de beugels hing en de wielen één voor één ging ronddraaien. Eerst dacht ik dat hij ter plekke zijn fiets ging poetsen of misschien wel wat ging repareren. Zo doen ze dat in de fietsenwinkel ook. Maar nee. Wilfried gaf een ruk aan het wiel en ging luisteren. Luisteren naar het geluid van een ronddraaiend wiel. Nu vind ik een ronddraaiend wiel 's avonds met een dynamo die er tegen aan ratelt, altijd wel een mooi ouderwets geluid. Maar hier was geen lamp die aan ging, er was überhaupt geen dynamo op zo'n racefiets. Waarom deed hij dat dan? Hij genoot zichtbaar. En de zaal genoot mee. Op een hand vol na.

Nu, jaren later, snap ik het. Een beetje dan. Vorig jaar kocht ik namelijk een nieuwe fiets. Het was liefde op het eerste gezicht met mijn ramato kleurige Italiaan. Hartjes in mijn ogen! De afstelling maakte mij geen fluit uit en handelde mijn man dan ook af. De man en haar fiets. Uiteraard moesten er wel een paar mooi gelikte wielen in. Niet voor de snelheid want dat heeft bij mij weinig zin. Niet voor het gewicht want dan moet ik eerst zelf een poging tot afvallen doen. Nee, gewoon voor het totaalbeeld.

Wij vrouwen vinden over het algemeen design wat belangrijker dan de techniek. De dag na aanschaf wilde ik niets liever dan een rondje trappen. Na afloop constateerde ik dat het een super koop was. Wat fietste dit enorm fijn! En dan die wielen. Dat geluid. The finishing touch! Na jaren snapte ik eindelijk Wilfried.

Herlinda ter Maat

Meer berichten