Foto: Foto:

Column van Herlinda: Wonen is emotie

  Column

Elke dag weer blijkt dat wonen niet zomaar een werkwoord is. Wonen is een emotie. In mijn werk als makelaar sta ik hier vaak bij stil. Bewoners die na jaren wonen de sleutel in moeten leveren. Ik laat ze voor de laatste keer hun eigen deur dicht trekken en op slot doen. Het afsluiten van een fase in hun leven.

Het begint bij waar je vandaan komt, waar je geboren bent, waar je bent opgegroeid. Dat is je thuis. Een veilig nest in de meeste gevallen. Een plek waar je mag zijn, waar je altijd terecht kan. Met alles. Een kopje thee uit school aan de keukentafel. Wegzakken op de bank. Knutselen aan tafel. Bakken in de keuken. Gesprekken tijdens het eten. Met de deuren smijten tijdens ruzies. Een plek wat vertrouwd is.

Toch kun je meerdere 'thuisen' hebben. Ik heb dat wel in ieder geval. Een thuis hoeft niet per sé een huis te zijn waar je nu nog dagelijks komt. Na m'n studie ben ik in Haarlem gaan wonen. Ik kreeg een baan op Schiphol en ging daar in de buurt een huis zoeken. Een huis was een groot woord. Het was een appartementje in een herenhuis. Maar het werd mijn thuis. Ik leerde daar de weg, ik leerde mensen kennen, ik kwam elke dag uit mijn werk thuis, veilig en warm. Het maakt niet uit hoe groot je huis is. Het gaat niet om stenen. Het is de emotie.

Daarna ging ik naar Amsterdam. Samenwonen met mijn man. Ook dat voelt nog steeds als mijn thuis. Afgelopen week gingen we er weer even heen. De druktes van de binnenstad kunnen me gestolen worden. Ik weet ook al heel snel weer waarom we daar weg zijn gegaan. Als je niet binnen één seconde optrek bij een groen verkeerslicht, zit je achterligger direct vol op zijn claxon. De fietsers vliegen om je oren. De toeristen nemen uitgebreid hun momentje midden op straat voor een selfie. Maar het thuis was in ons buurtje. Watergraafsmeer. Dit buurtje wat zo vaak in vele Nederlandse films en series wordt getoond. Het is nog steeds hoe het was. De brede lanen, de hoge statige huizen, dezelfde restaurantjes, ons kroegje, het vele groen, de Middenweg, de Jaap Edenbaan. Thuis voelen. Het beleven van vreugde en verdriet. Dat maakt een huis een thuis.

Herlinda ter Maat

Meer berichten