Herlinda ter Maat

Column Herlinda: Zoete verleiding

  Column

De afgelopen periode was heel Holland in de ban van het bakken. Miljoenen mensen keken op zondagavond naar de populaire bakwedstrijd met die gezellige Brabantse goedlachse Robert, naar André met zijn flauwe grapjes en gezellige Janny die alles fijn mag proeven. Ik heb het niet wekelijks gevolgd. Wel heb ik het een paar keer teruggekeken met mijn dochters. Watertandend zitten we dan op de bank totdat een van ons vraagt: "Zullen we iets lekkers bij de thee pakken?" Hoe sterk moet je dan zijn om nee te zeggen, terwijl op het scherm de meest foute goddelijke baksels voor onze neus voorbijgaan? Nou…de ene keer wat sterker dan de andere keer.

In dit jaargetijde draait de oven op volle toeren. Om niet alles alleen op te eten, neem ik ook nog wel eens wat mee voor onze collegae. Ik heb ze verwend. Er wordt inmiddels zonder enige gene gevraagd naar mijn notentaart. Eerlijk is eerlijk, die is ook gewoon TE lekker. Jaren geleden deed ik mee aan een taartenwedstrijd van de Hema. Ik koos toen voor een andere taart. Stom. Sindsdien gaat het bergafwaarts met de Hema.

Het bakken is hier thuis met de paplepel ingegoten. Als kleine meisjes stonden ze op het krukje bij het aanrecht, of zaten ze met hun kont op het werkblad om mij te helpen. Het kneden van het deeg welke vervolgens bewerkt moest worden. Uitrollen en daarna de leukste vormpjes eruit drukken. In het najaar het pepernotendeeg draaien tot een paar pepernootjes. Grotendeels werd het tot fantasiefiguurtjes bewerkt die meestal verrekte veel leken op drollen. De oudste heeft, toen ze net kon schrijven, haar eigen recept voor cup cakes opgeschreven. Veel te bang dat mama dat zou vergeten, zo lekker was het. Niet alles werd genoteerd maar het belangrijkste volgens haar wel: het aflikken van de spatel.

Al jaren bakken ze inmiddels zelfstandig met vriendinnen. Recepten worden op de iPad opgezocht. Ingrediënten worden uit de kelder geplukt. Hun eigen afspeellijst galmt door de keuken. En uiteraard wordt alles gefilmd voor hun volgers. Ik mag me geenszins ergens mee bemoeien. Ik heb ze opgeleid tot meesterbaksters en nu hebben ze me echt niet meer nodig. Met een beetje geluk mag ik aan het eind het resultaat proeven.

Herlinda ter Maat

Meer berichten