Logo aaltenvooruit.nl


Foto: Foto:

Column Herlinde ter Maat: Denkend aan Holland

  Column

Het gedicht van Marsman kan ik wel dromen: "Denkend aan Holland,
zie ik breede rivieren, traag door oneindig laagland gaan"

In mijn middelbare schoolperiode dreunde ik vaak samen met mijn vader dit gedicht op, welke ik moest leren voor Nederlands. Ik weet nog goed dat ik als puber in Legoland was. Recalcitrant als ik was, was alles stom dus vooral Lego. Bij voorbaat al. En dat ze uitgerekend Nederland met stomme molentjes, dijkjes en watertjes hadden neergezet, irriteerde me des te meer. Alsof Nederland er zo uit ziet! Totdat er een Britse jongen aan kwam lopen: "Look father, there is Holland", toen had ik er helemaal tabak van.

Afgelopen weekend werd me sinds jaren weer duidelijk dat dit toch echt Holland is. Ik fietste van Aalten naar Gouda. Mijn man had een prachtige route voor me in de fietscomputer gezet. Ik moest alleen maar de pijltjes volgen. En trappen uiteraard. Na het Achterhoekse coulissenlandschap, de bulten in Montferland, begonnen de dijkjes achter Babberich. Af en toe rees er een torentje boven de dijk uit. Bij Loo nam ik het pontje. Even snel de druktes bij Arnhem vergeten en daar was de Betuwe. Kilometers dijk. Kilometers water. Kilometers fruitbomen. En elke keer weer dreunde de eerste zin van het gedicht in mijn hoofd. Een gedicht wat het Nederlands landschap beschrijft maar ook het Nederlands gevecht tegen het water.

Hoe verder ik kwam, hoe meer dijk ik zag. Ik voelde me bijna een medewerker van het waterschap. Op dijkencontrole. De dijken begonnen wel vol te raken. Vol met wielrenners in de vroege ochtend, vol met motorrijders midden op de dag en vol met gepensioneerden op hun e-bikes in de middag. In Nieuwegein stond een volkszanger typisch Hollandse liederen op het marktplein te blèren. In Montfoort stond een typisch Hollands bruggetje open en in Oudewater, wat volstaat met typische Hollandse geveltjes, puilde het uit met typische Hollanders die bier aan het proeven waren.

Gouda, mijn einddoel na 167 fantastische kilometers, doemde op aan de horizon. Een molen, een kerktoren, het vele water, het laagland… ik zat midden in het gedicht. Dit is Holland!

Meer berichten

Shopbox