Annoesjka en haar kinderen kregen een dagje Walibi van stichting 'Parkeren in de zon'. Foto: PR
Annoesjka en haar kinderen kregen een dagje Walibi van stichting 'Parkeren in de zon'. Foto: PR

Voor één dagje uit het ergste verdriet

Karin Stronks

Parkeren in de zon

De grootste angst van ouders is om een kind te verliezen. Jolanda Bruggink heeft dit aan den lijve ondervonden, haar tweejarige dochter Madelon verdronk elf jaar geleden in het zwembad in Varsselveld. Jolanda: "Het laat je niet los. Nooit. Onze stichting Parkeren in de zon wil mensen die dit moeten meemaken een lichtpuntje bieden, een leuke activiteit."

VARSSEVELD - Twee jaar geleden richtten Colette, Tineke, Jolanda en haar dochter Myrthe stichting Parkeren in de zon op. Jolanda: "We merkten na het overlijden van Madelon dat er eigenlijk niets is voor ons, nabestaanden. In het begin hadden we gesprekken met Slachtofferhulp en we zijn later een paar dagen uit geweest vanuit de kerk. Daar hebben we veel plezier aan beleefd. Dat is wat we missen, een leuk dagje uit, een korte vakantie. Niet dat je het vergeet maar dat je even 'in de zon' komt. Daarom noemden we onze stichting Parkeren in de zon." Voor de oprichting van de stichting publiceerde Jolanda het boek 'En nu?'. Jolanda: "Het is geen mooi boek. Het bevat rauwe verhalen van verdriet om een plotseling overleden kind. Zeventien mensen die dit mee moesten maken schreven hun verhaal." Ze vervolgt: "We hopen dat lotgenoten die het lezen steun vinden. We hopen dat lezers die zoiets niet meegemaakt hebben meer begrip krijgen voor nabestaanden." De opbrengst van het boek 'En nu?' is voor de stichting, het wordt benut om de doelgroep een leuke activiteit aan te bieden. Zo kregen Elly, Vladimir en Tommie een pakketje met allerlei lekkernijen, vrijkaarten voor Burgers Zoo en waardebonnen. De reactie luidde: "Wat een verrassing vanmorgen, wat een mooi gebaar!"

'Waar was die moeder?'

Annoesjka ontving van Parkeren in de zon een dagje Walibi met haar twee kinderen. Annoesjka: "We hebben onze zorgen even kunnen vergeten en genoten van de vele achtbanen. Uiteraard hadden we deze dag liever samen met onze oudste Justin, die nu bijna 14 zou zijn, erbij willen meemaken. Zou hij zo'n durfal als zijn jongste zusje zijn geweest of toch liever de kat uit de boom gekeken hebben zoals zijn kleine broertje? Wij zijn in elk geval dankbaar dat we deze leuke dag samen konden ervaren." Jolanda liep al geruime tijd rond met het idee voor een stichting, door de verdrinking van een kind van vijf in 2017 kwam het in een stroomversnelling. Jolanda: "De reacties op social media waren onvoorstelbaar, enkele voorbeelden zijn 'Waar was die moeder?' en 'Dat zal mij nooit overkomen'. Ik heb toen een bericht op Facebook gezet. Nou, honderden reacties kwamen binnen, ik mocht zelfs bij Hart van Nederland en bij RTL mijn verhaal vertellen." Bij het oprichten van stichting Parkeren in de zon kregen Jolanda en Myrthe hulp van GUV uitvaartzorg en BSR Aalten. Jolanda: "We zijn geen hulpgroep, desgewenst kunnen we mensen doorverwijzen naar instanties. We willen onze doelgroep letterlijk een lichtpuntje geven."

stichtingparkerenindezon.nl

Meer berichten