Ruben Anvelink deelt zijn verhaal over autisme

BREDEVOORT – Ruben Anvelink wil zich graag inzetten voor mensen met autisme. Door de expositie ‘Doorzetters’ in het Brabants Museum heeft hij de kans gekregen om zijn verhaal met het grote publiek te delen. “Ik wil heel graag meer begrip kweken en mensen uitleggen hoe ze beter kunnen omgaan met autisme.” In dit artikel deelt Ruben zijn verhaal.

Door Eva Schipper

Ruben zag een oproep van Dafne Schippers voorbij komen, waarin mensen werden gezocht die sport gebruiken als kracht. Ruben heeft een grote passie voor voetbal en dit is echt zijn uitlaatklep. Hij is dan ook keeper bij het eerste elftal van SV Bredevoort, geeft keeperstraining en zit in het bestuur. “Ik kan echt gigantisch van voetbal en van de vereniging genieten.” Toen hij zich had aangemeld, had hij nooit verwacht dat hij gekozen zou worden. “Ineens zag ik een mail in de spam dat ik was uitgekozen. Toen is eigenlijk alles begonnen.”
In gesprek met Ruben merk je eigenlijk niet zo veel aan hem. Hij heeft alles op orde: een fijn huis, een baan en een super actief verenigingsleven. Dat maakt het voor Ruben juist soms extra moeilijk. Het heeft ook een hele tijd geduurd voordat hij zijn diagnose autisme echt goed kon accepteren. “Ik accepteer het nu volledig en ben ook klaar om anderen te helpen.”
Ruben legt uit hoe het voor hem voelt om autisme te hebben. “Het is eigenlijk net als een zee, met golven. De ene keer gaat het goed en de andere keer weer wat minder goed. In een zee heb je soms storm, maar soms is de zee ook rustig.” Voor Ruben zit het hem vooral in alledaagse dingen. “Ik ben bijvoorbeeld vaak erg gefocust op of het gesprek wel goed gaat.” Hierin is Ruben misschien ook wel erg perfectionistisch en maakt hij het zichzelf niet makkelijk. “Je hoofd kan wel heel veel, met intelligentie kom je goed mee, maar op sociaal vlak loop je soms vast.” Ook heeft Ruben vaak moeite met de balans zoeken in dingen. “Aan de ene kant wil je heel veel van jezelf, maar aan de andere kant is rust ook heel goed. Je bent eigenlijk continu op zoek naar de juiste balans in je leven.”
Ook vindt Ruben het heel lastig om van tevoren in te schatten of hij genoeg energie heeft om mee te doen aan een activiteit. “Als je bijvoorbeeld maanden van tevoren een kaartje voor iets moet kopen, dan kan ik heel slecht inschatten of me dat gaat lukken. Autisme staat bekend om betrouwbaarheid, maar met deze dingen kom ik niet altijd betrouwbaar over.” Gelukkig heeft Ruben een erg fijne vriendengroep waarin hier altijd veel begrip voor is.
Naast de uitdagingen noemt Ruben ook veel positieve eigenschappen van zijn autisme. “Ik kan erg goed dingen onthouden door mijn fotografisch geheugen. Ook ben ik altijd eerlijk en wil ik dingen graag goed doen. Ik adviseer iedereen dan ook om naar je positieve kanten te kijken en op die manier bijvoorbeeld een geschikte baan te vinden.”
Als het gaat om werk, adviseert hij mensen om een jobcoach aan te vragen. De standaardzorgverleners gaan namelijk niet mee naar je werk, terwijl dat juist de plek is waar uitdagingen kunnen ontstaan. “Voor mij is de jobcoach echt ontzettend belangrijk.”
Voor andere autistische mensen heeft Ruben een duidelijke tip: “Probeer juist wel nieuwe dingen uit.” Iedere nieuwe situatie is een obstakel en een uitdaging. Toch merkt Ruben dat hij door het gewoon te doen steeds meer grip krijgt op nieuwe situaties. Hij legt dit heel mooi uit met een tekening: “Iemand met autisme moet voor iedere nieuwe situatie een nieuw vakje aanmaken in zijn hoofd. Iemand zonder autisme maakt veel gemakkelijker nieuwe koppelingen tussen oude en nieuwe situaties. Nieuwe situaties zijn voor mij niet makkelijk, maar uiteindelijk weet je wel precies hoe je je op een situatie kunt voorbereiden.” Het helpt volgens Ruben ook enorm om iemand mee te nemen.
Tot slot benadrukt Ruben uit wat voor fijn gezin hij komt. “Ik ben supertrots op mijn ouders en zussen, die er altijd voor hebben gezorgd dat ik op hen terug kon vallen. Dit heeft me echt heel erg geholpen.”
Tot 29 juni is Ruben nog te zien in de expositie ‘Doorzetters’ in het Brabants Museum. In de toekomst hoopt Ruben anderen te mogen inspireren. “Ik zou heel graag presentaties willen geven voor scholen en bedrijven.” Hier is Ruben al mee gestart en hij krijgt hier hele positieve reacties op. De meeste mensen weten de standaardkenmerken van autisme wel. “Alles wat in het boekje staat, weten mensen wel, maar niemand is een boekje.” Ruben wil heel graag zijn verhaal blijven delen om anderen te kunnen helpen.