Bankje aan de Kappersweg in Heurne. Foto: Bernhard Harfsterkamp
Bankje aan de Kappersweg in Heurne. Foto: Bernhard Harfsterkamp

Koffie en gebak in de Aaltense Heurne

Als ik op zoek ga naar een bankje, neem ik geen eten en drinken mee. Dat betekent niet dat in onderweg niets lust. Daarom aanvaarde ik graag het aanbod van Stefanie. Ze serveerde mij koffie met een puntje appelgebak.

Stefanie viel onmiddellijk op bij het bankje op de hoek van de Kappersweg bij de driesprong met de Wikkerinkweg in de Aaltense  Heurne. Er was niet alleen een jonge vrouw te zien, maar ook een fiets met daarachter een karretje. Ik dacht meteen aan een ijscokar, maar het was Stef’s café. Ze noemt het ‘het leukste fietscafé van de Achterhoek’. Je kunt er koffie, thee en zelfgemaakt gebak krijgen.

De fietser of wandelaar kan Stefanie met haar aanhangertje tegen komen in IJzerlo en ruime omgeving. Ze is vorig jaar in de zomer met haar mobiele koffiebar begonnen. Samen met vrienden bouwde ze op een viskarretje haar mini-café. Ze gaat er mee op pad wanneer ze er zin in heeft. Stefanie werkt in de zorg en dit geeft ontspanning. Ze vindt het leuk om te fietsen en met mensen te praten, die ze een versnapering geeft.

Nadat ik haar verteld heb over wilde planten die je kunt eten en misschien in gebak kunt gebruiken, gaat ze verder op zoek naar een volgend punt voor koffie en een praatje. Ik kijk nu om me heen. Voor me een uitgestrekte aangeaarde aardappelakker. Nadat de aardappels zijn gepoot is aan beide kanten de aarde opgehoogd waardoor er een mini-reliëf in de akker ontstaat. Erachter zie ik het gemeenschapshuis (feestgebouw?) van Heurne liggen.

Dat staat bij de Brethouwersweg. In mijn jeugd stond daar een klein gebouw. In de jaren 60 en 70 kwam ik er langs met mijn ouders. We waren vanuit Winterswijk ‘binnendoor’ onderweg naar mijn opa en opoe in Dinxperlo. De grote weg kon nog via de Brethouwersweg overgestoken worden. Natuurlijk zijn er nog weggetjes binnendoor richting Dinxperlo, maar dit was de mooiste.

Voor me is het landschap open, achter me kleinschaliger. Langs de Kappersweg was dat al de tijd zo. De berm grenzend aan het kleinschalige landschap is gevarieerd. Tussen de bomen stonden soms struikjes en ik zag meer soorten planten dan aan de andere kan. Tegenwoordig noemen we dat een biodiverse berm. Het mooist vond ik een strook met veel akkerhoornbloem. Alle hoornbloemen bloeien wit, maar de meeste hebben kleine tot zeer kleine bloemen, waardoor ze niet opvallen. Dat geldt niet voor de akkerhoornbloem. Die valt meteen op. Het is een liefhebber van bermen op niet te voedselrijke grond.

Meer berichten
 

Dagelijks het laatste nieuws in je mailbox ontvangen?

Aanmelden