Dichterbij | Dichtbij

Dichtbij

Op 4 en 5 mei herinnerden en bezonnen we ons op WOII. Een oorlog die voor velen nog niet voorbij is. Een aspect dat daarbij een rol speelt is onze verhouding tot onze Duitse buren. Duitsland begon na de onvoorwaardelijke overgave op 8 mei aan de wederopbouw van het geruïneerde land, het was Stunde Null. Miljoenen Duitsers waren verdreven of op de vlucht voor de Russen. Miljoenen dak- en thuislozen zochten onderdak vanwege de verwoestingen, veroorzaakt door jarenlange bombardementen. Miljoenen Duitse militairen verbleven in krijgsgevangenschap, de laatsten kwamen pas in 1955 terug uit Rusland. En talloze joden en dwangarbeiders probeerden zo snel mogelijk weg te komen, maar dat viel niet mee gezien het ineengestorte vervoerssysteem. Totale chaos. Het land was bezet en werd bestuurd door de geallieerden. Al direct na de oorlog werden de eerste Duitse oorlogsmisdadigers berecht, een aantal kreeg de doodstraf al werd die later voor een enkelen omgezet in levenslang. In 1949 werd de Bundesrepublik Deutschland opgericht en konden de Duitsers zichzelf weer besturen, al bleven er buitenlandse troepen gelegerd. De nieuwe Grondwet werd opgebouwd vanuit de onaantastbaarheid van de menselijke waardigheid. Alle overheidsdienaren zijn verplicht die te respecteren en te beschermen. De wederopbouw vroeg veel van de Duitsers maar dankzij de Amerikaanse Marshallhulp ging dat wonderbaarlijk snel, het Wirtschaftswunder. Het grootste deel van het overheidsapparaat en het bedrijfsleven had vuile handen gemaakt, waardoor die nieuwe staat niet ieder met een naziverleden kon zuiveren. En door de communistische dreiging werd de BRD al snel geaccepteerd in de westerse wereld en werd ook van die zijde weinig aandacht aan de verwerking van het onrecht gegeven. De vraag naar schuld en verantwoordelijkheid werd daardoor maar beperkt gesteld, zelfs verdrongen. De verbijstering, de verwoesting en de schaamte was te groot, ook sociaal en ethisch was het overleven geblazen. Pas vanaf de jaren zestig werden vragen gesteld aan de vorige generaties: 'wat deden jullie in de oorlog?' Vanaf toen is Duitsland steeds meer werk gaan maken van met het in het reine komen met zichzelf en zijn slachtoffers. In 1985 sprak Bundespräsident Von Weizsäcker uit dat 8 mei niet slechts de dag van de nederlaag was, maar vooral de dag van bevrijding.

Bundeskanzlerin Merkel sprak op 5 mei ons allen toe. Het raakte me. Opgegroeid in de DDR-dictatuur weet ze wat onvrijheid en onrecht is. Zij erkende voluit de verantwoordelijkheid voor het inktzwarte verleden, maar juist daarmee ook voor de toekomst. Ze dankte Nederland voor de verzoening van de afgelopen decennia, dat we goede buren, zelfs vrienden zijn geworden.

Ook hier besteedden we samen aandacht aan die oorlog, Bocholts Bürgermeister Kerkhoff was zelfs op het journaal te zien en in de regionale krant daar - BBV - stond op 5 mei een artikel over de Aaltense verzetsslachtoffers. En ondertussen werken we steeds meer en beter samen, gaat in augustus de bus naar Bocholt rijden en onderzoeken we voor DinxperWick, na een gemeenschappelijke politiepost, nu ook een gemeenschappelijke brandweerpost. Laten we zo verder bouwen aan een gezamenlijke toekomst in vrede en vrijheid.

Meer berichten
 

Dagelijks het laatste nieuws in je mailbox ontvangen?

Aanmelden