<p>AVA`70-atleet Mathias Welz geniet van de Achterhoek Ultratrail. Foto: Rinus Luijmes</p>

AVA`70-atleet Mathias Welz geniet van de Achterhoek Ultratrail. Foto: Rinus Luijmes

Achterhoek Ultratrail blijkt speeltuin voor hardlopers

AALTEN - De Achterhoek Ultratrail zal naar alle waarschijnlijkheid de geschiedenisboeken in gaan als de enige activiteit die bij het 50-jarig jubileum van AVA`70 doorgang kon vinden. Het kleinschalige hardloopfeestje op 10 oktober was een juweeltje, waar door de deelnemers zeker nog lang met plezier naar zal worden terug gekeken.

AALTEN - De Achterhoek Ultratrail zal naar alle waarschijnlijkheid de geschiedenisboeken in gaan als de enige activiteit die bij het 50-jarig jubileum van AVA`70 doorgang kon vinden. Het kleinschalige hardloopfeestje op 10 oktober was een juweeltje, waar door de deelnemers zeker nog lang met plezier naar zal worden terug gekeken.

De organisatie was in handen van de ervaren trailrunners Henri Drenthel en André Bleumink, die niets aan het toeval hadden overgelaten. De deelnemers kregen een prachtig parcours voorgeschoteld, een flink aantal vrijwilligers werd ingezet en bij de verzorgingsposten was het sfeervol en ontbrak het aan niets. Het parcours kende een totale lengte van 50,8 kilometer en er kon solo worden deelgenomen of als trio, waarbij elke loper ongeveer 17 kilometer aflegde. De echte trailrunners zijn pure solisten en kijken niet op een metertje meer of minder. Een mooie club van totaal 41 kilometervreters ging de uitdaging aan en stond goed voorbereid en bepakt met een rugzak vol voedingswaar en kledingstukken aan de start. Om het deelnemersveld direct een beetje uit elkaar te trekken, kon de eerste atleet al om half 10 vertrekken. Een uurtje later meldden zich de eerste teamlopers bij de organisatie aan de start en voorzien van een tijdsregistratiechip konden ook zij op pad gaan. Het bijzondere van het trailrunnen is, dat het parcours niet met linten, bordjes en pijltjes is uitgezet, maar dat de deelnemers een GPX-bestand ontvangen en dit op hun mobiele telefoon of horloge kunnen zetten. Deze vorm van navigatie was voor een aantal triolopers een primeur en dat zorgde toch wel voor enige spanning en hilariteit bij de start. Het probleem loste zich feitelijk al snel op, toen er voor werd gekozen om op coronaproof-manier bij elkaar te blijven lopen. Ook bij de sololopers ontstond er enkele kleine groepjes, vooral om elkaar te steunen op momenten dat het even wat moeilijker gaat.

Vanaf het vertrek bij AVA`70 ging het parcours via het Haartse platteland in de richting van Winterswijk, waar een lus door het unieke natuurgebied van de Bekkendelle werd gelopen. Na ruim 17 kilometer was er een verzorgingspost ingericht bij watermolen Berenschot. De lopers kregen hier lekkers aangeboden die voor trailrunners belangrijk zijn, zoals cola, ontbijtkoek, chips en drop. Proviand dat vooral bedoeld is om het suiker- en zoutgehalte aan te vullen. Terwijl de sololopers druk waren met het stapelen van extra energie, fungeerde deze tussenstop ook als wisselpunt voor de trio`s. De tweede lopers maakten zich gereed voor vertrek en wat vooral opviel was de gemoedelijke sfeer. Er was tijd voor een dolletjes, er werden wat foto`s gemaakt en hier en daar werd nog een plasje gepleegd. Het traject werd vervolgd en er werd koers gezet richting het Wooldse Veen met uiteraard het smalle plankenpad, dat zeker kon worden gezien als een van de hoogtepunten van de trail. De mooie zandpaden in het schitterende Winterswijkse buitengebied bleven elkaar opvolgen en leidde de atleten naar de tweede rustplek, minicamping Roerdinkhof. Ook hier weer trailproviand in overvloed en organisator Drenthel zag zich het schouwspel van volop genietende hardlopers glimlachend aan. Het slottraject was er nog eentje van het pittige soort. Via de Bocholtse Baan, maar het kan ook de Borkense Bahn zijn geweest, moest er nog een flink stuk geploeterd worden langs de slootkant. De kilometerteller tikte inmiddels de 40 aan en de vermoeidheid begon bij menigeen intussen flink toe te slaan. De prachtige natuur maakte natuurlijk heel veel goed en langzaam maar zeker kwam ook de finish in zicht. Een paar zandpaden verder was de thuishaven van AVA`70 weer in zicht en lukte het alle deelnemers toch nog in meer of mindere mate om een glimlach op het gelaat te toveren. Nadat de tijd officieel was geklokt en de waarnemer het sein op groen had gezet, kon er een zeer toepasselijke goodiebag in ontvangst worden genomen. De vermoeidheid was niet bij alle deelnemers hetzelfde, dat was de mening over het parcours van de Achterhoek Ultratrail 2020 zeker wel: schitterend!        

De bijzonder geslaagde jubileumactiviteit kende geen podium en elke deelnemer werd gezien als winnaar. Omdat er toch tijden geklokt werden, zijn er wel uitslagen opgesteld. De snelste sololoper was AVA`70-atleet Mathias Welz, die de 50,8 kilometer afraffelde in een supersnelle tijd van 3 uur, 56 minuten en 45 seconden. De Beunhazen vormden het snelste team, waarbij het meest opmerkelijke feit was, dat deelnemer Mark te Brake zich bedacht om de hele afstand maar te gaan lopen en hij klokte uiteindelijk netto 3 uur en ruim 35 minuten. Hiermee scoorde hij veruit de snelste tijd van de dag. Noemenswaardig is echter zeker ook de prestatie van Groninger Sjaak Schipper, die maar liefst ruim 7,5 uur op pad was èn genoot. Genieten deden overigens zeker ook alle andere deelnemers van het prachtige parcours. André Bleumink en Henri Drenthel werden na afloop overladen met tal van complimenten. En terecht! Het duo is het gelukt om de hardlopers een prachtig parcours voor te schotelen, dat fungeerde als een heuse speeltuin.

De eerste Achterhoek Ultratrail bleek een hele mooie primeur, die zeker voor herhaling vatbaar is. De tijd zal het leren ...

Meer berichten
 

Dagelijks het laatste nieuws in je mailbox ontvangen?

Aanmelden