Eefje is vastbesloten: haar ogen blijven dicht tijdens de mindfulnesstraining. foto: Roel Kleinpenning
Eefje is vastbesloten: haar ogen blijven dicht tijdens de mindfulnesstraining. foto: Roel Kleinpenning

'Ik voel 't in m'n hart als ik boos ben'

Eefje (4) is vastbesloten: haar ogen blijven dicht. Daarom doet ze haar handen áchter haar bril voor haar ogen tijdens de mindfulnesstraining. Niet dat de kinderen het zo noemen, die kennen het als 'Kees de Kikker' die regelmatig opduikt in de klas. Juf Annemieke is erg enthousiast over mindfulness en 'haar' kleuters van OBS de Slinger krijgen er dagelijks mee te maken.

AALTEN - Kees de Kikker is vandaag boos, zo zien de kinderen op het plaatje. "Wie voelt zich wel eens boos?", vraagt juf Annemieke Hulshof aan de groep 4- en 5-jarigen. Vingers gaan de lucht in. "En als je boos bent, waar voel je dat dan?" "In mijn lichaam." "Maar wáár in je lichaam?" Dat is voor iedereen verschillend: "In mijn hart." "In mijn bloed." "En duurt het lang als je je boos voelt?", wil de juf nog weten. Nee, bij de meeste kinderen niet. Juf Annemieke pakt een sneeuwbol en schudt hem flink. "Als je je boos voelt, duurt dat meestal ongeveer net zolang tot alles naar beneden is gedwarreld. Als je zelf thuis zo'n bol hebt, en je voelt je boos, dan kun je dat eens uitproberen."

Het draait allemaal om voelen en benoemen, legt Annemieke later uit. "Je gevoel mag er zijn, je hoeft het niet weg te duwen. Sterker nog, je kunt erin duiken en onderzoeken waar het zit. Als je dat doet, wordt het vaak al beter te hanteren", vertelt ze. "Dan merk je ook dat het altijd weer overgaat." Twee jaar geleden volgde ze een cursus bij Eline Snel, die een boek schreef over kinderen en mindfulness en die Kees de Kikker bedacht. Annemieke: "Ze koos voor een kikker omdat die heel beweeglijk kunnen zijn en alle kanten op kunnen springen, maar ook heel stil kunnen zitten, waarbij je alleen de ademhaling ziet." Met boek en cursus als leidraad ging Annemieke op school aan de slag. "Ik geef ook les in groep 6 en je merkt dat oudere kinderen soms moeten wennen aan mindfulness", zegt ze. "Maar ze kunnen er zeker iets aan hebben. Bijvoorbeeld als ze zenuwachtig zijn voor een toets. Dan kunnen ze zich bewust worden van hun emoties en ademhaling. En de kleuters weten niet beter dan dat Kees de Kikker langskomt. Dat ze dan stil worden, hun ademhaling voelen en zich bewust worden van hun emoties."

En inderdaad: natuurlijk blijven het kleuters, die ondertussen roepen "Juf, hij heeft zijn ogen open!" en "Juf, ik heb een losse tand!", maar na een paar minuten oefeningen doen wordt het opvallend rustig. Als het belletje klinkt voor het eind, zijn de kleuters erg kalm. "Ik merk dat het de kinderen erg goed doet de rest van de dag", vertelt Annemieke. "En ik hoor ook van ouders dat kinderen thuis hun emoties beter de baas zijn. Dat ze, als ze bijvoorbeeld boosheid voelen, hun hand op hun buik leggen om hun adem te voelen en dat ze dan de rust hervinden."

Meer berichten

Shopbox